قطار کرمان مسابقه استان یزد منطقه آزاد

قطار: کرمان مسابقه استان یزد منطقه آزاد سیستان وبلوچستان دوومیدانی مسابقات دوومیدانی دوومیدانی نونهالان پسر

گت بلاگز اخبار فرهنگی و هنری کدام فیلم های ترسناک ژاپنی را ببینیم؟

سینمای ژاپن سبقه قابل توجهی در سینمای وحشت دارد. این طور نیست که بشود با قاطعیت تمام عالی ترین هایش را مشخص کرد. ولی در این لیست پیشنهادی تقریبا جهت هر سلیقه ای

کدام فیلم های ترسناک ژاپنی را ببینیم؟

کدام فیلم های ترسناک ژاپنی را ببینیم؟

عبارات مهم : ترسناک

سینمای ژاپن سبقه قابل توجهی در سینمای وحشت دارد. این طور نیست که بشود با قاطعیت تمام عالی ترین هایش را مشخص کرد. ولی در این لیست پیشنهادی تقریبا جهت هر سلیقه ای یک فیلم هست.

به گزارش هفته نامه چلچراغ، سینمای ژاپن سبقه قابل توجهی در سینمای وحشت دارد. این طور نیست که بشود با قاطعیت تمام عالی ترین هایش را مشخص کرد. ولی در این لیست پیشنهادی تقریبا جهت هر سلیقه ای یک فیلم هست. همان طور که در لیست هم خواهید دید، سینمای ژاپن حتی در سال های اخیر هم فیلم خوب داشته است و هر چند لایو اکشن های مبدل از انیمه به سینما خیلی ناموفق بوده اند، هنوز امید است که سینمای وحشت ژاپن به حیاتش به قدرت قبل ادامه دهد و سایر سینماهای وحشت شرق دو را متاثر کند و چنین هم به نظر می رسد.

در همین جا در ضمن بگذارید پیشنهاد کنم که به هیچ وجه سراغ فیلم های بازسازی شده است آمریکایی از این فیلم ها نروید، چون ناامید خواهیدشد. چون به تصدیق منتقدان، این بازسازی ها دقیقا همان عناصری را از فیلم می گیرند که در مرحله اول آن ها را وحشتناک می کرده است.

10- Kwaidan

کوایدان یک آنتالوژی داستان کوتاه ترسناک هست. ساخته 1964 به کارگردانی ماساکی کوبایاشی که چهار داستان را بازگو می کند. تم غالب داستان ها، وحشت ماوراءالطبیعه به خصوص وحشت از اشباح هست. به خصوص در دو داستان اول می توانید نخستین نمونه های وحشت از زنان سرکش و ارواح زنان انتقام جو را ببینید. در ضمن می توانید ریشه همه آن فیلم هایی را که در آن ها یک سری زن با موهای آشفته دراز و سیاه به مردم حمله می کنند، ببینید.

9- Noroi

فیلم ساخته 2005 به کارگردانی شوی شیراییشی هست. این فیلم یکی از عالی ترین نمونه های فیلم های به عنوان نمونه مستند است که نمونه های بسیاری از آن را در سینمای وحشت هالیوودی دیده ایم، مثل بلیرویچ پراجکت. تفاوت این فیلم با نمونه های ژاپنی اش، نفوذ شدید ایده های لاوکرفتی و به خصوص ایده احضار هیولایی دگرجهانی و عظیم به واسطه پیروان یک کیش شیطانی باستانی هست. در ضمن این فیلم علی رغم بلیروپیچ پراجکت ترسناک است و ایده وحشتش را به آسانی انتقال یافته می کند. فقط کافی است کمی دل به دل داستان بدهید و مقهور ظاهر راحت داستان نشوید.

یک کارگردان در پی خبر دزدیده شدن و غیب شدن عده ای، به شهری می رود که می گویند مردمش به ترتیبی با این ناپدیدشدن ها در ارتباط هستند. خیلی سریع کارگردان متوجه کیشی باستانی می شود که گفته می شود پیروانش با اجرای مراسم قربانی اهریمنی باستانی را زیر یک دریاچه حبس کرده اند. ولی سال ها از آخرین اجرای مراسم قربانی می گذرد و اهریمن در شرف بیدار شدن است.

کدام فیلم های ترسناک ژاپنی را ببینیم؟

8- Kairo

در آمریکا این فیلم را به اسم پالس می شناسند و در 2001 ساخته شده. کارگردانش کیوشی کوروساواست و یکی از تکنوفوبیک ترین فیلم های سینمای ژاپن هست. قول می دهم هنگامی که این فیلم را ببینید، جهت هر لحظه نگاهتان به اینترنت تفاوت خواهدکرد. به شرطی که قسم بخورید بازسازی آمریکایی اش را نبینید. در این فیلم ارواح تلاش می کنند از طریق امواج اینترنتی خودشان را به دنیای زنده ها بکشانند. بدون لو دادن داستان از توضیح باقی داستان معذورم!

7- Dark Water

ساخته هیدئو ناکاتا در سال 2002 است و یکی از فیلم های متاخرتر سینمای ماوراءالطبیعه ژاپن هست. درواقع اوج این سینما همان سال های دهه 90 است و نمی شود گفت که این فیلم لزوما فیلمی نوآور و خلاق هست. ولی این فیلم در استفاده از هیولایش به قدری ماهرانه عمل می کند و به قدری در قرار دادن دوربین در زاویه های وحشت انگیز موفق است که در این لیست پیشنهادی قرار گرفته هست. اگر به فیلم های هنری علاقه دارید و به دنبال فیلم های غریب و غیرمعمول کشورهای دیگر می گردید، به هیچ وجه این اثر هنری را از دست ندهید.

در این داستان یک زن و کودکش در ساختمانی نیمه متروک ساکن می شوند و خیلی سریع متوجه می شوند که در طبقه بالای سرشان اتفاقات وحشت انگیزی رخ داده هست. کشف رمز جنایت و صداهایی که از طبقه اوج می آیند، احتمالا می تواند جانشان را نجات دهد… نه؟

سینمای ژاپن سبقه قابل توجهی در سینمای وحشت دارد. این طور نیست که بشود با قاطعیت تمام عالی ترین هایش را مشخص کرد. ولی در این لیست پیشنهادی تقریبا جهت هر سلیقه ای

6- Marebito

مارییتو ساخته 2004 تاکاشی شیمیزو، احتمالا بااهمیت ترین اقتباس آزاد از آثار اچ پی لاو کرفت، نویسنده سردم دار ادبیات دهشت اگزیستانسیالیستی پساساختارگرایانه (و یک سری کلمات قلمبه سلمبه دیگر) هست. لاوکرفت به خصوص امروزه به خاطر نوع وحشتی که موفق به خلقش شده، در مرکز توجه بیشتری است و تعداد آثار هنری، بازی ها و فیلم ها و انیمیشن هایی که به او عرض ادب و اشاره می کنند، دیگر از حد گذشته هست. ماربیتو در این میان شاخص هست، چون ترکیبی از وحشت دنیا تکنولوژی و ایزولاسیون فردی در جامعه سایبرپانک ژاپن و وحشت باستانی فیلیپ کی دیکی/ لاوکرفتی است.

وحشت رگرسیون و وحشت ناشناخته در این فیلم دست در دست هم هستند. در این فیلم هیچ اثری از هیولا نیست. وعده هیولا هر لحظه در سکانس بعدی داده می شود. سکانسی که هرگز نمی آید. تعلیقی که هرگز به آخر نمی رسد. مردی که خبرنگار آزاد هست، در مترو به مردی در محاصره پلیس بر می خورد که دارد تلاش می کند با خودکار چشمانش را دربیاورد. چون دوست ندارد آن چیزی را که دیده، هرگز مجددا ببیند. مرد کنجکاو می شود آن چیز را به چشم خود ببیند. غافل از این که به قول انگلیسی ها کنجکاوی بلای جان گربه است.

5- Hausu

هائوسو یا منزل ساخته 1977 نابوهیکو اوبایاشی هست. این فیلم در واقع پارودی یا هجو سینمای وحشت ژاپن است و از قضا خودش هم به شدت ترسناک هست، هر چند در عین حال احمقانه و دیوانه وار به نظر برسد و در کل یک سری جوک مسخره هم دارد که جهت ما غربی های بربر خیلی بیش از حد ظریف است و ظرفیت درکش را نداریم.

حالا از شوخی های بی مزه فیلم که بگذریم، هر سکانس این فیلم یک حقه تازه جهت نمایش دارد و به نظرم اگر به سینمای پارودی علاقه دارید، به هیچ وجه این فیلم را از دست ندهید. یک گروه دختر دبیرستانی به دیدن خاله یکی از دخترها می روند. غافل از این که خاله خیلی وقت است که مرده و هیولایی پوست خاله را پوشیده و قرار است یکی یکی دخترها را بخورد و هی جوان و جوان تر شود.

کدام فیلم های ترسناک ژاپنی را ببینیم؟

4- Ugetsu

ساخته 1953 کنجی میزوگوجی گوهر تاج سینمای ژاپن هست. این فیلم از نظر بصری به قدری زیباست که باید فارغ از تعلق به سینمای وحشت دیده شود. هر چند با تعاریف سنتی وحشت نیست. ولی حرکت فرشته وار دوربین بر فراز بینندگانی نادیدنی که با مه غلیظ تعلیق همراه می شود و صحنه های هیپنوتیزکننده سرشار از سکوت و موسیقی خام و ناآزموده فیلم، فضای ذهنی و بصری خاصی می سازند که با آخر فیلم از شما جدا نمی شوند.

این همان چیزی است که سینمای وحشت آزمندانه در پی ایجادش است و میزوگوجی به قشنگی تصویرش می کند. اوگتسو به معنی واقعی کلمه ترکیبی هارمونیک از درونی و بیرونی، ذهنی و عینی و طبیعی و فراطبیعی به دست می دهد. توضیح داستان فیلم کاری عبث هست. فیلم را ببینید و به خانواده و دوستان هم پیشنهاد کنید. باشد که رستگار شوید.

3- Ringu

حلقه ساخته 1998 هیدئو ناکاتاست و دقیقا مثل فیلم قبلی (درواقع از نظر زمانی بعدی اش) از تم نفرین و فوت نافرجام پیروی می کند. یک بار دیگر هیولایی ماوراءالطبیعی شروع به کشتن می کند و پروتاگونیست ها تلاش می کنند با کشف رمز جنایت، هیولا را متوقف کنند. غافل از این که توقفی در کار نیست.

این فیلم با استفاده از فرمول راحت دخترک عجیب و غریب، فیلمی اضطراب آور به معنی واقعی کلمه ایجاد می کند. در این فیلم هر کسی که یک نوار وی اچ اس عجیب و غریب را ببیند، نفرین می شود و تنها یک هفته وقت دارد که این فیلم را به یک نفر دیگر نشان دهد که نفرین از رویش برداشته شود، وگرنه به نحوه وحشتناکی کشته خواهدشد. اضطرار دیگر زیاد از این؟

سینمای ژاپن سبقه قابل توجهی در سینمای وحشت دارد. این طور نیست که بشود با قاطعیت تمام عالی ترین هایش را مشخص کرد. ولی در این لیست پیشنهادی تقریبا جهت هر سلیقه ای

2- Ju On

مهمترین ساخته تاکاشی شیمیزو، جوئن یا کینه هست. این فیلم تقریبا 10 قسمت دارد و همه قسمت هایش به اندازه نخستین فیلم ترسناک هستند و بعضی وقت ها فیلم های بعدی از قبلی ها ترسناک تر هم می شوند. این فیلم ایده بسیار راحت ای دارد. قتلی صورت گرفته که همراه با کینه ای عمیق بوده هست. به همین خاطر روح مقتول به هیولایی تبدیل می شود که به هر کسی که سر راهش قرار بگیرد، حمله می کند و نفرینش می کند. این نفرین مثل ویروس پخش می شود و قربانیانش طعمه آن مقتول نخستین می شوند.

هر فیلم جوئن بازی های ژانری و فرمی جذابی دارد که به صورت آنتالوژی در کنار هم قرار می گیرند. این فیلم احتمالا معروف ترین فیلم سینمای وحشت ژاپن است و بازسازی آمریکایی اش به وسیله خود شیمیزو انجام شده است هست. تقریبا هیچ کس نیست که آن زنی را که افتان و خیزان به سراغ قربانیانش می رود، در یک فیلم وحشت، ندیده باشد.

1- Onibaba

اونی بابا ساخته 1964 کانتو شیندو احتمالا معروف ترین فیلم دهه 60 ژاپن هست. ولی این که آیا در صدر لیست قرار دارد، به خاطر این است که بگوییم سینمای ژاپن چقدر می تواند در روایت و در نقطه وحشتش عجیب عمل کند. این فیلم هیچ اتفاق ماوراءالطبیعه به معنی واقعی کلمه ندارد. آن چه در نهایت به عنوان نفرین و گذشته ای که هر لحظه در تعاقب ما به شکارمان است معرفی می شود، می تواند تعبیری ماوراءالطبیعه داشته باشد و می تواند هم تنها تصور ما باشد. سوراخی در زمین که به جهنم باز می شود. زن های تنهایی که در خلنگ زاری مخوف زندگی می کنند.

موسیقی تیزی که تا استخوان آدم را از وحشت سرد می کند و بازی با نور و سایه که شنیدو به مهارتی مثال زدنی در برابر ما می گسترد. این ها در کنار هم قرار می گیرند و شاهکاری بی مانند رقم می زنند. این فیلم تنها به خاطر تعلقش به ژانر وحشت نیست که مهم هست. این فیلم را هر علاقه مند به سینمایی باید چند بار ببیند.

کدام فیلم های ترسناک ژاپنی را ببینیم؟

واژه های کلیدی: ترسناک | داستان | سینمای | سینمایی | فیلم ترسناک | داستان کوتاه | اخبار فرهنگی و هنری

کدام فیلم های ترسناک ژاپنی را ببینیم؟

کدام فیلم های ترسناک ژاپنی را ببینیم؟


دانلود فایل ها

نویسنده : getblogs